Анаңа Қоңырау Шалдың Ба

Әлдене айтып тер беткен,
тәрбие берген жүректен
анадай асыл адамды
табарсың қалай жер көктен.
Бала деп таңна тұрған,
бала деп түнін батырған,
өзіне керек жылуды
біз үшін ғана жасырған. Ал біз ше?
Күндердің соңынан жүгіреміз.
Ууу. Уақытым жоқ деп ең қымбат жанды кейде ұмытып кетеміз.
Қадірлеп аппақ жаулығын,
тағдырдың тартқан тау жүгін,
ауылда қалған ананың білдің бе аман саулығын?
Кетсең де шалғай саңғырға
барысың бар ғой алдыңда.
Жеттелеп сені жеткізген анаңа қоңырау шалдың ба?
Қоңырау шалдың ба? Анашым, амансың ба?
Анашым, амансың ба? Анашым, амансың ба?
Анашым, амансың ба деп сұрадың ба?
Деп сұрадың ба?
Жүзіңнен шуақ төгілген. Қинальсан көңілі сөгілген.
Жарығым, балапаным деп елжіреп жаны егілген.
Сен үшін ішті сан уайым. Қалай деп сұрақ ал жайын.
Ақ сүтін берген анаңның көрдің бе сұрап жағдайын?
Қалада тағы түн телефон қолда бірақ үнсіз біз.
Жұмыс деп, ақша деп, ішілік деп кейде ең жақын жаныңнан алыспыз.
Ал ауылда бір терезенің жарығы сөнбей сені күтеді әлі.
Балам бүгін хабарласар деп телефонға қарайды анаң тағы.
Сен кішкентай кезіңде ауырсаң, ұлып таңға дейін көз ілмеді.
Ал бүгін анаң ауырса ше? Сенің оны тіпті білмеуің мүмкін.
Ақшаңда қалар, ақағыңда қалар.
Бір күні мынау дүние де тынар.
Бірақ анашым деп қоңырау шалатын мүмкіндігің мәңгі тұрмас.
Сондықтан бүгін шал. Қарамайды жаңбырға
өзің деп салған даңғырға арқалап жүріп өсірген
анаңа қоңырау шалдың ба?
Қадірлеп аппақ жаулығын,
тағдырдың тартқан тау жүгін,
ауылда қалған ананың
білдің бе аман саулығын? Кетсең де шалғай саңғырға
барысың бар ғой алдыңда. Жеттелеп сені жеткізген
анаңа қоңырау шалдың ба?
Бір түнімес бүгін анаңа қоңырау шал.
Бір түнімес бүгін анаңа қоңырау шал.
Бір түнімес бүгін
анаңа қоңырау шалдың ба?