Есіңді Жина Қазағым

Бұл өмір бір күсі жол бұрандаған, Кім бәрдейсің жолымда сын алмаған
Дүңне қо барынан безген шақта, Адал жаның маңдайына сұр орнаған
Жалғандың өрге жүзіп кеткен шағы, Шыңды қайтқан жаңға бөгін күн қаранғы
Қара нейт қаптап кеткен қоғамдағы, Аруяттың құныта құлдырады
Есінді жина қазағым, Үйқыдан оян қаза� азай
Бата берір бағына қолын жайып, Дәстүрменен салтымыз дәлсіреп, Тәрбиеде бара жатыр жоғалы.
Өткіз бедік біздер бастан нелерді, Айта берсең тоздырасың көмейді, Қайсарым нес қайт басерлер жоғалы, Бірте-бірте
Көгілдірлер көбейдзіне сұлы боп, қара көзденің апатпен сән кетті
Абыр ойын айыр бастап байлықта өз қадырын өз қолымен тәр кетті
Жалған күлте жал� бұл бғым, Ең сенгі түтті қазағым
Арыяқты сұрып тастар бір шертке, Біздер сонша дасқан елі дікпе, Күсі құнын ақша менің өлшейдің, Қалай түстік осындай
Біздерке
Барамен пайда біліп түрімізді, Ұұмыттық қауадалдықтың жолыңызге
Адастырсаға пен қарарасын, Дұяттылар кенгі елгесімізді
Оғамға көз салсаң көңіл алаңдайды, Түзелмесе елдің кәле оң алмайды
Арынсақтар иманды ұрпақ келсе, Елбасынан баянды бақтаймайды
Есімді жинам қазағым.
Үйқыдан оям қазағым
Көзімді аш қазағым
Ең женді тікте қазағым